Shloka 11
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
विमुज्चन्तौ शरांस्तीक्ष्णान् संदधानौ च सायकान् | अदृश्यं समरे<न्योन्यं चक्रतुस्तो महारथौ,उन दोनों महारथियोंने समरभूमिमें बाणोंका संधान और तीखे बाणोंका प्रहार करते हुए एक-दूसरेको अदृश्य कर दिया
vimuñcantau śarāṁs tīkṣṇān saṁdadhānau ca sāyakān | adṛśyaṁ samare 'nyonyaṁ cakratus tau mahārathau ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ມະຫາຣະຖະທັງສອງ ປ່ອຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ ແລະສອດລູກສອນໃໝ່ເຂົ້າຄັນທະນູຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈົນເຮັດໃຫ້ກັນແລະກັນ “ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ” ໃນສະໜາມຮົບ—ແຕ່ລະຝ່າຍຖືກບັງໄວ້ໂດຍພາຍຸລູກສອນຂອງອີກຝ່າຍ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ໃນສົງຄາມ ວີລະກຳອາດກົດທັບການຮັບຮູ້ໄດ້ເຖິງຂັ້ນ ເຮັດໃຫ້ການຕໍ່ສູ້ກາຍເປັນການປະລອງຄວາມອົດທົນ ແລະຝີມືທີ່ມີວິໄນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ການອວດອ້າງເທົ່ານັ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, relentless nature of martial action: skill and sustained effort can overwhelm ordinary perception, reminding readers that war magnifies human capacities while also veiling clarity—an implicit caution about the consuming, obscuring force of violence.
Two elite chariot-warriors exchange a rapid, continuous barrage—shooting sharp arrows while simultaneously fitting new ones—so densely that each becomes hidden from view, as if made invisible by the other’s missile-storm.