Shloka 496
Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
विस्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसंधं शरेण ह | तब सात्यकिने साखूके तनेके समान विशाल, इन्द्रके वज्रकी भाँति घोर टंकार करनेवाले तथा सबके शरीरको विदीर्ण करनेमें समर्थ दूसरा धनुष हाथमें लेकर उसे कानतक खींचा और कुपित हो एक बाणसे जलसंधको बींध डाला
sañjaya uvāca | visphārya vivyadhe kruddho jalasaṃdhaṃ śareṇa ha |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມໂກດ, ສາຕະຍະກິ ຈັບຄັນທະນູອັນທີສອງ ໃຫຍ່ດັ່ງລໍາຕົ້ນໄມ້ ກ້ອງກັງວານນ່າຢ້ານດັ່ງວັດຊະຣະຂອງອິນທຣາ, ດຶງຈົນເຖິງຫູ ແລ້ວຍິງລູກສອນດອກດຽວ ທະລຸ ຈະລະສັນທະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can drive swift and forceful action in war; ethically, it points to the peril of wrath shaping judgment, even when martial duty (kṣatriya-dharma) demands decisive engagement.
Sañjaya reports that a warrior, in anger, fully draws his bow and pierces Jalasaṃdha with a single arrow, marking a sharp, violent turn in the ongoing battle.