Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वित: । हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम्,उन्होंने क्रोध और अमर्षमें भरकर वहाँ सारथिसे कहा--“सूत! तुम मेरे उत्तम रथको कृतवर्माके सामने ले चलो
uvāca sārathiṁ tatra krodhāmarṣa-samanvitaḥ | hārdikyābhimukhaṁ sūta kuru me ratham uttamam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຄວາມອັບອາຍທີ່ຖືກຫຍຸ້ມຫຍາມ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ຄົນຂັບລົດຮົບຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ: «ສູຕາ! ຈົ່ງຂັບລົດຮົບອັນຍອດຢ່າງຂອງຂ້າ ໄປຫາຮາດິກຍະ (ກຣິດວະຣະມາ) ໂດຍກົງ».
संजय उवाच
The verse highlights how krodha (anger) and amarṣa (hurt pride) can seize a warrior’s judgment, shifting action from disciplined dharma to impulsive vendetta. It implicitly warns that ethical clarity in war is easily clouded when honor becomes personal.
In the midst of battle, a warrior—overcome by anger and resentment—orders his charioteer to steer his chariot directly toward Hārdikya, i.e., Kṛtavarmā, signaling an imminent direct engagement.