Shloka 9
Adhyāya 113: Karṇa–Bhīma Śaravarṣa and the Battlefield Aftermath (कर्णभीमशरवर्षः)
अवश्यं तु मया सर्व विज्ञाप्यस्त्वं नराधिप । वासुदेवस्य यद् वाक््यं फाल्गुनस्थ च धीमत:,'परंतु नरेश्वर! भगवान् श्रीकृष्ण तथा बुद्धिमान् अर्जुनने युद्धके लिये जाते समय मुझसे जो कुछ कहा था, वह सब आपको सूचित कर देना मेरे लिये अत्यन्त आवश्यक है
avaśyaṃ tu mayā sarvaṃ vijñāpyaḥ tvaṃ narādhipa | vāsudevasya yad vākyaṃ phālgunasya ca dhīmataḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະມະຫາກະສັດ! ຂ້າພະອົງຈໍາເປັນຕ້ອງກາບທູນທຸກສິ່ງໃຫ້ພຣະອົງຊາບ—ໂດຍສະເພາະຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວາສຸເທວະ (ພຣະກຣິດ) ແລະຂອງ ຟາລກຸນ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ມີປັນຍາ. ຄໍາແນະນໍາທີ່ເວົ້າໃນການສົງຄາມນັ້ນມີນໍ້າໜັກແຫ່ງທໍາ ແລະຕ້ອງຖືກຖ່າຍທອດຢ່າງສັດຊື່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຊະຕາກໍາຂອງອານາຈັກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the ethical duty of truthful and complete communication: Sanjaya must convey Kṛṣṇa’s and Arjuna’s words without omission, because a king’s judgment and accountability depend on accurate knowledge.
Sanjaya addresses Dhṛtarāṣṭra, stating that he must report in full what Kṛṣṇa (Vāsudeva) and Arjuna (Phālguna) said—framing their statements as crucial guidance amid the unfolding events of the war.