Adhyāya 113: Karṇa–Bhīma Śaravarṣa and the Battlefield Aftermath (कर्णभीमशरवर्षः)
एतद्विचार्य बहुशो बुद्धया बुद्धिमतां वर,“बुद्धिमानोंमें श्रेष्ठ महाराज! अपनी बुद्धिसे इस विषयमें बहुत सोच-विचार करके आपको जो परम मंगलकारक कृत्य जान पड़े, उसके लिये मुझे आज्ञा दें!
etad vicārya bahuśo buddhyā buddhimatāṁ vara | buddhimānāṁ śreṣṭha mahārāja! svayā buddhyā’smin viṣaye bahu cintayitvā yat te parama-maṅgala-kārakaṁ kṛtyaṁ pratibhāti, tasmai me ’dya ājñāṁ dehi ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ, ພະມະຫາກະສັດ, ຂໍໃຫ້ພະອົງໃຊ້ປັນຍາຂອງພະອົງພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ຊໍ້າໆ ແລ້ວຈົ່ງສັ່ງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ໃຫ້ໄປຕາມທາງທີ່ພະອົງເຫັນວ່າເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດ»។
संजय उवाच
Wise action should follow repeated deliberation (vicāra) guided by buddhi, aiming at the most auspicious and welfare-producing outcome; authority is urged to command only after ethical discernment.
Sañjaya addresses the king (implicitly Dhṛtarāṣṭra), urging him to think carefully and then issue a clear instruction for the course of action he deems most beneficial amid the unfolding war context.