Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
केतु: काञ्चनचित्रा ड्रैर्मयूरिरुपशोभित: । स केतु: शो भयामास सैन्यं ते भरतर्षभ,महाराज! शलके ध्वजमें चाँदीका महान् गजराज बना हुआ था। भरतश्रेष्ठ! वह ध्वज सुवर्णनिर्मित विचित्र अंगोंवाले मयूरोंसे सुशोभित था और आपकी सेनाकी शोभा बढ़ा रहा था
sañjaya uvāca | ketuḥ kāñcanacitraḥ draiḥ mayūraiḥ upaśobhitaḥ | sa ketuḥ śobhayāmāsa sainyaṃ te bharatarṣabha mahārāja ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ—ທຸງໜຶ່ງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄຳ ແລະປະດັບດ້ວຍນົກຍູງອັນງາມສີສັນຫຼາກຫຼາຍ ປາກົດໂດດເດັ່ນຢ່າງຊັດເຈນ. ທຸງນັ້ນເພີ່ມພູມສົມບັດ ແລະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງສົງຄາມໃຫ້ແກ່ກອງທັບຂອງພຣະອົງ ເປັນເຄື່ອງໝາຍທີ່ເຫັນໄດ້ຂອງອຳນາດກະສັດ ແລະພະລັງທີ່ຈັດລະບຽບຂອງກອງພົນໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
The verse highlights how outward symbols—like a royal standard—function as markers of authority, cohesion, and morale in war. Ethically, it reminds readers that power often presents itself through dazzling emblems, yet such splendor is ultimately subordinate to right conduct (dharma) that determines true honor.
Sañjaya is describing the battlefield scene to the king: a richly ornamented banner, golden and decorated with peacock motifs, is visible and adds to the impressive appearance of the king’s army.