Shloka 326
भीमसेन–कर्णयुद्धवर्णनम्
Description of the Bhīmasena–Karṇa Engagement
पुनर्द्रर्णि च सप्तत्या शराणां सो5भ्यताडयत् । तत्पश्चात् कृपाचार्यको पचीस, जयद्रथको सौ तथा अभश्वत्थामाको पुनः उन्होंने सत्तर बाण मारे
punar droṇiṃ ca saptatyā śarāṇāṃ so 'bhyatāḍayat | tatpaścāt kṛpācāryaṃ pañcaviṃśatyā jayadrathaṃ ca ṣaṣṭyā tathā aśvatthāmānam punaḥ ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ຍິງບຸດຂອງ ດໂຣນະ ດ້ວຍລູກສອນເຈັດສິບດອກ. ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ໂຈມຕີ ຄຣິປາຈາຣະ ອາຈານ ດ້ວຍຍີ່ສິບຫ້າ; ໂຈມຕີ ຈະຍະດຣະຖະ ດ້ວຍຫົກສິບ; ແລະອີກຄັ້ງ ກໍໄດ້ຫັນກັບໄປບຸກໃສ່ ອັສວັດຖາມາ. ການບັນຍາຍນີ້ຊູ້ໃຫ້ເຫັນຈັງຫວະສົງຄາມອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະທະວີຄວາມຮຸນແຮງ—ທີ່ຄວາມກ້າຫານຖືກວັດດ້ວຍການຢັ້ງຢືນ ແລະຄວາມແມ່ນຍຳ ພໍໆກັບພະລັງ, ໃນຂະນະທີ່ນ້ຳໜັກທາງທຳມະຂອງຄວາມຮຸນແຮງກໍສະສົມເພີ່ມຂຶ້ນໃນທຸກຝ່າຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, measured application of force in kṣatriya warfare—precision, endurance, and tactical sequencing—while implicitly reminding the listener that even skillful combat carries moral gravity and consequences.
Sañjaya reports a rapid sequence of attacks: the warrior (contextually a leading fighter in the battle) strikes Droṇa’s son Aśvatthāmā with seventy arrows, then targets Kṛpa with twenty-five, Jayadratha with sixty, and again turns upon Aśvatthāmā.