Shloka 26
भीमसेन–कर्णयुद्धवर्णनम्
Description of the Bhīmasena–Karṇa Engagement
गृहीत्वा धनुरन्यत् तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् । भूरिश्रवास्त्रिभिबाणिहेमपुड्खै: शिलाशितै:,तब शल्यने दूसरा धनुष हाथमें लेकर पाण्डुपुत्र अर्जुनको बींध डाला। भूरिश्रवाने सानपर तेज किये हुए सुवर्णमय पंखवाले तीन बाणोंसे उन्हें घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
gṛhītvā dhanur anyat tu śalyo vivyādha pāṇḍavam |
bhūriśravās tribhir bāṇaiḥ hemapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ຊາລະຍະໄດ້ຈັບຄັນທະນູອີກອັນໜຶ່ງ ແລ້ວຍິງທະລຸພານດະວະ (ອາຣຊຸນ). ບູຣິສຣະວາກໍຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວບາດເຈັບດ້ວຍລູກສອນ 3 ດອກ—ມີຂົນປີກທອງ ແລະລັບຄົມດ້ວຍຫີນ—ເພີ່ມພູນແຮງກົດດັນອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງສົງຄາມ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຈັນຍາບັນອັນຫມອງຄ້ຳຂອງສົງຄາມກະສັດນັກຮົບໃນມະຫາພາຣະຕະ: ຍົກຍ້ອງຄວາມກ້າຫານແລະຄວາມອົດທົນ, ແຕ່ກໍສະທ້ອນວ່າ ແມ່ນແຕ່ວິລະຊົນຜູ້ເລີດລ້ຳກໍຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນໄຫວໄດ້ ທ່າມກາງຄວາມຮຸນແຮງທີ່ທະວີຂຶ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse reflects the harsh discipline of kṣatriya-dharma in war: combatants persist despite setbacks (Śalya takes another bow), and excellence in arms is displayed (stone-whetted, well-made arrows). At the same time, it reminds readers that even great heroes like Arjuna are subject to injury, emphasizing the moral weight and cost of warfare.
Sañjaya reports that Śalya, switching to another bow, strikes Arjuna. Immediately after, Bhūriśravā also wounds Arjuna with three sharp, gold-fletched arrows, showing a coordinated or successive assault on Arjuna during the battle.