Shloka 253
Duryodhana Seeks Droṇa’s Counsel; Imperative to Protect Jayadratha; Pāñcāla Assault on Duryodhana
अविध्यत रणे राजन् शरैराशीविषोपमै: । राजन्! इसी समय दुर्योधनने रणक्षेत्रमें विषधर सर्पके समान भयंकर नौ-नौ बाणोंसे श्रीकृष्ण और अर्जुनको घायल कर दिया
avidyhat raṇe rājan śarair āśīviṣopamaiḥ |
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໃນກາງສົງຄາມ ເຂົາໄດ້ຍິງດ້ວຍລູກສອນດຸດັນດັ່ງງູພິດ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ດຸຣະໂຢທະນະ ຢູ່ໃນສະໜາມຮົບ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ ພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະ ອາຈຸນ ບາດເຈັບດ້ວຍລູກສອນອັນນ່າຢ້ານ ເກົ້າແລະເກົ້າ. ຂໍ້ຄຳນີ້ຊີ້ວ່າ ສົງຄາມເຮັດໃຫ້ຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຝີມື ກາຍເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການທຳຮ້າຍ, ທົດສອບຄວາມອົດກັ້ນ ແລະຄວາມຖືກຕ້ອງຕາມທຳມະ ທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of war: martial prowess can become ‘serpent-like’—swift and poisonous—when driven by hostility. It implicitly warns that even in kṣatriya duty, violence tests self-control and ethical discernment, as actions in rage deepen suffering and karmic consequence.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, in the midst of the battle, shoots terrifying arrows—compared to venomous serpents—and wounds both Kṛṣṇa (as charioteer) and Arjuna, using nine arrows for each.