भीमकर्णसमागमः | Bhīma–Karṇa Encounter
ततः प्रहृष्टो दाशा्: पाण्डवश्ष धनंजय: । व्यक्रोशेतां महानादं दश्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ,तब हर्षमें भरे हुए श्रीकृष्ण और पाण्डुनन्दन अर्जुनने बड़े जोरसे सिंहनाद किया और अपने उत्तम शंखोंको बजाया
tataḥ prahṛṣṭau dāśārhaḥ pāṇḍavaś ca dhanañjayaḥ | vyakrośetāṃ mahānādaṃ dadhmatuś cāmbujo-uttamau ||
ແລ້ວຕໍ່ມາ ດາຊາຣຫະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ແລະ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ເປັນປານດະວະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮື້ນເຮີງ ໄດ້ຮ້ອງສຽງດັ່ງສິງໂຕຄຳຮາມຢ່າງກ້າຫານ ແລະ ເປົ່າສັງຂະອັນປະເສີດຂອງຕົນ.
संजय उवाच
Even amid violence and uncertainty, righteous action requires inner steadiness and courageous resolve; the conch-blast symbolizes commitment to duty (svadharma) rather than mere aggression.
Sañjaya reports that Kṛṣṇa and Arjuna, heartened and confident, shout a great roar and blow their conches, signaling readiness and rallying their side in the battle setting of the Droṇa Parva.