Shloka 7
धर्मराजस्य चिन्ता, भीमसेनप्रेषणम्, द्रोणानीकप्रवेशप्रयत्नः
Yudhiṣṭhira’s Anxiety and the Dispatch of Bhīma; Attempted Breakthrough into Droṇa’s Formation
सम्पूर्ण भूपाल पाण्डुनन्दन अर्जुनपर बाणसमूहोंकी वर्षा कर रहे थे, तो भी शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले इन्द्रकुमार धर्मात्मा पार्थ तनिक भी व्यथित नहीं हुए ।। स तानि शरजालानि गदा: प्रासांश्व वीर्यवान् आगतानग्रसत् पार्थ: सरित: सागरो यथा
sañjaya uvāca | sampūrṇaṁ bhūpālāḥ pāṇḍunandanaṁ arjunaṁ prati bāṇasamūhānāṁ varṣāṁ kurvantaḥ, tathāpi śatruvīrāṇāṁ saṁhārakaro indrakuṁāro dharmātmā pārthaḥ tanikāṁ api vyathāṁ na jagāma || sa tāni śarajālāni gadāḥ prāsāṁś ca vīryavān āgatān agrasat pārthaḥ saritaḥ sāgaro yathā ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເມື່ອບັນດາກະສັດທັງປວງພາກັນສາດຝົນລູກສອນໃສ່ອາຣຈຸນ ບຸດແຫ່ງພານດຸ, ພາຣຖະຜູ້ມີທຳ—ບຸດແຫ່ງອິນທຣະ ຜູ້ທຳລາຍວີລະຊົນຂ້າສັຕູ—ກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ນັກຮົບຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນໄດ້ກືນກັບບັນດາຕາຂ່າຍລູກສອນທີ່ພຸ່ງເຂົ້າມາ ທັງຄອນຕີແລະຫອກ ດັ່ງມະຫາສະໝຸດຮັບເອົາແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadiness under pressure: a righteous warrior does not lose composure amid overwhelming assault, but meets it with disciplined strength and inner firmness.
Many kings unleash a dense barrage of arrows at Arjuna; yet he remains untroubled and effectively neutralizes the incoming missiles and weapons, compared to the ocean calmly receiving rivers.