Shloka 28
द्रोणेन केकय-चेदि-वीरवधः
Droṇa’s engagements with the Kekayas and Cedis
अनुविन्दस्तु गदया ललाटे मधुसूदनम् | स्पृष्टवा नाकम्पयत् क्रुद्धो मैनाकमिव पर्वतम्,रथियोंमें श्रेष्ठ महारथी अनुविन्दने कुपित हो नृत्य-सा करते हुए गदाद्वारा मधुसूदन भगवान् श्रीकृष्णके ललाटमें आघात किया; परंतु मैनाकपर्वतके समान श्रीकृष्णको कम्पित न कर सका
sañjaya uvāca | anuvindas tu gadayā lalāṭe madhusūdanam | spṛṣṭvā nākampayat kruddho mainākam iva parvatam ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ອະນຸວິນດາ ຜູ້ເລີດໃນບັນດານັກຮົບລົດ ໃນຄວາມໂກດ ໄດ້ຟາດຄະທາໃສ່ໜ້າຜາກຂອງ ມະທຸສູດນະ (ພຣະສຣີກຣິດສະນະ). ແມ່ນວ່າຈະໂດນແທ້ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະສັ່ນໄຫວໄດ້—ດັ່ງຈະໄປສັ່ນພູໄມນາກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Anger-fueled aggression may land a blow, but it need not disturb one who is inwardly steady and supported by dharma; the verse contrasts brute force with unshakable composure, using the mountain Maināka as a simile for Kṛṣṇa’s immovability.
During the battle, Anuvinda, in fury, attacks Kṛṣṇa with a mace and hits his forehead; despite the strike, Kṛṣṇa remains unmoved, emphasizing his extraordinary resilience and the dramatic intensity of the combat.