Shloka 18
द्रोणेन केकय-चेदि-वीरवधः
Droṇa’s engagements with the Kekayas and Cedis
तावर्जुनं चतुःषष्ट्या सप्तत्या च जनार्दनम् | शराणां च शतैरश्वानविध्येतां मुदान्वितो,उन दोनोंने अर्जुनको चौंसठ और श्रीकृष्णको सत्तर बाण मारे तथा उनके घोड़ोंको सौ बाणोंसे घायल कर दिया। ऐसा करके उन्हें बड़ी प्रसन्नता हुई
tāv arjunaṁ catuḥṣaṣṭyā saptatyā ca janārdanam | śarāṇāṁ ca śatair aśvān avidhyetāṁ mudānvitau ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ສອງຄົນນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຮື້ນເຮືອງ ໄດ້ຍິງອາຣຊຸນດ້ວຍລູກສອນ 64 ດອກ ແລະຍິງຈະນາຣະດະນະ (ກຣິດສະນະ) ດ້ວຍ 70 ດອກ; ທັງຍັງຍິງມ້າດ້ວຍລູກສອນ 100 ດອກໃຫ້ບາດເຈັບ. ເຮັດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຊື່ນບານຢ່າງຫຼາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield mentality where success is measured by inflicted damage; it implicitly contrasts martial exhilaration (muda) with the ethical gravity of violence, a recurring Mahābhārata tension within kṣatriya-dharma.
Two opposing warriors (referred to as 'those two') shower Arjuna and Kṛṣṇa with a counted volley of arrows and also wound their horses, rejoicing at the apparent tactical success.