Shloka 383
Sātyaki-praveśaḥ and Duryodhana-saṃnipātaḥ
Sātyaki’s passage and Duryodhana’s mass engagement
सज्यं सज्यं धनुश्चास्य चिच्छेद निशितै: शरै: । तब द्रोणाचार्य पुनः बड़ी उतावलीके साथ दूसरा धनुष हाथमें लेकर खड़े हो गये; परंतु ज्यों ही वे धनुषपर डोरी चढ़ाते, त्यों ही सात्यकि अपने तीखे बाणोंद्वारा उसे काट देते थे
sañjaya uvāca | sajyaṃ sajyaṃ dhanuś cāsya ciccheda niśitaiḥ śaraiḥ |
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ ເມື່ອດໂຣນາຈາຣະຍະກຳລັງຈັດການຄັນທະນູ ສາຕະຍະກີກໍຕັດຂາດມັນດ້ວຍລູກສອນຄົມກິບ. ພາບນີ້ສະແດງຄວາມຕື່ນຕົວທາງຍຸດທະການຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ: ທຸກຄັ້ງທີ່ອາຈານພະຍາຍາມຈະຕິດອາວຸດຄືນ ນັກຮົບຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານກໍທຳໃຫ້ອາວຸດນັ້ນໃຊ້ການບໍ່ໄດ້ທັນທີ ປ່ຽນການປະລອງໃຫ້ເປັນການທົດສອບຄວາມໄວ ສະຕິ ແລະການຢັ້ງຢືນທາງຍຸດທະສາດ ທ່າມກາງຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous war, effectiveness depends on alertness and disciplined skill: hesitation is punished, and preparedness must be continuous. The verse also highlights how power can be checked by timely, precise action rather than brute force.
Droṇācārya repeatedly takes up and strings a bow, but each time Sātyaki shoots sharp arrows that cut the bow, preventing Droṇa from using it and keeping him momentarily disarmed.