Shloka 14
द्रोणपर्व (अध्याय १) — भीष्मनिधनानन्तरं धृतराष्ट्रस्य शोकः, सेनायाः स्थितिः, कर्णस्मरणं च
Droṇa Parva, Chapter 1: Dhṛtarāṣṭra’s grief after Bhīṣma’s fall and the army’s reorientation toward Karṇa
संजय! कुरुश्रेष्ठ देवव्रतके मारे जानेपर उस समय सब राजाओंने कौन-सा कार्य किया? यह मुझे बताओ ।। संजय उवाच शृणु राजन्नेकमना वचन ब्रुवतो मम । यत् ते पुत्रास्तदाकार्षुहते देवव्रते मृथे,संजयने कहा--राजन्! उस युद्धमें देवव्रत भीष्मके मारे जानेपर उस समय आपके पुत्रोंने जो कार्य किया, वह सब मैं बता रहा हूँ। मेरे इस कथनको आप एकाग्रचित्त होकर सुनिये
sañjaya uvāca | śṛṇu rājann ekamanā vacanaṃ bruvato mama | yat te putrās tad ākārṣuḥ hate devavrate mṛdhe ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ອຍດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈໍ່. ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງວ່າ ບຸດຂອງທ່ານໄດ້ເຮັດຫຍັງໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອເທວະວຣະຕະ (ພີສະມະ) ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds attentive listening and moral accountability: after a pivotal loss (Bhishma’s fall), leaders and armies reveal their true priorities through the actions they choose next. It invites reflection on how grief, ambition, and dharma shape decisions in crisis.
Sanjaya begins answering Dhritarashtra’s inquiry about the Kauravas’ response after Bhishma (Devavrata) is slain. He asks the king to listen carefully as he recounts what Dhritarashtra’s sons did in the wake of that turning point in the war.