भीष्मपर्व — अध्याय ९६: सौभद्रस्य आक्रमणम्, अलम्बुसस्य प्रतिविधानम्
Abhimanyu’s assault; Alambusa’s counter-engagement
[दाक्षिणात्य अधिक पाठका श्लोक मिलाकर कुल ४३ ३ “लोक हैं] मा हि (७ त्रिनववतितमो<्थ्याय: घटोत्कचकी रक्षाके लिये आये हुए भीम आदि शूरवीरोंके साथ कौरवोंका युद्ध और उनका पलायन संजय उवाच विमुखीकृत्य सर्वास्तु तावकान् युधि राक्षस: । जिधघांसुर्भरतश्रेष्ठ दुर्योधनमुपाद्रवत्
sañjaya uvāca | vimukhīkṛtya sarvāstu tāvakān yudhi rākṣasaḥ | jighāṃsur bharataśreṣṭha duryodhanam upādravat ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ, ຣາກສະສະ (rākṣasa) ນັ້ນ ໃນສະໜາມຮົບ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທະຫານທັງປວງຂອງທ່ານຫັນຫນີຈາກການຮົບ, ແລ້ວດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະສັງຫານ ດຸຣະໂຢທະນະ ກໍພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາເຂົາ.
संजय उवाच
Even in a vast war, moral and strategic collapse can begin with the loss of courage and cohesion: when troops are ‘turned away’ (vimukhīkṛtya), leadership becomes exposed, and violence shifts from regulated battle to an intent, personal assassination attempt—highlighting the ethical fragility of warfare.
Sañjaya reports that a rākṣasa warrior (contextually Ghaṭotkaca) has repulsed or scattered the Kaurava forces and then charges directly at Duryodhana, aiming to kill him.