Shloka 34
Adhyāya 92: Irāvanta-śoka, punaḥ-pravṛttiḥ saṅgrāmasya
Arjuna’s grief and the battle’s renewed intensity
निज्द्रिश्न श्वसद्धिश्व कूजद्धिश्व गतासुभि: । हयैर्बभौ नरश्रेष्ठ नानारूपधरैर्धरा,राजन! वहाँ गिरते हुए घोड़ोंकी लाशोंसे सारी पृथ्वी पट गयी। किन्हींकी जीभ निकल आयी थी, कोई लंबी साँस खींच रहे थे, कोई धीरे-धीरे अव्यक्त शब्द करते और कितनोंके प्राण निकल गये थे। नरश्रेष्ठट इस प्रकार विभिन्न रूपधारी घोड़ोंसे आच्छादित होनेके कारण इस पृथ्वीकी अद्भुत शोभा हो रही थी
niśvasadbhir kūjadbhir gatāsubhiś ca hayair babhau naraśreṣṭha nānārūpadharair dharā | rājan |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພື້ນດິນປາກົດວ່າຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມ້າທີ່ລົ້ມລົງ—ບາງຕົວຍັງດຶງລົມຫາຍໃຈຍາວໆຢ່າງຫນັກ, ບາງຕົວຮ້ອງສຽງເບົາໆບໍ່ຊັດ, ແລະຫຼາຍຕົວກໍໄຮ້ຊີວິດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກກະຈາຍເກືອບເຕັມດ້ວຍມ້າຫຼາຍຮູບຫຼາຍຮ່າງ, ພື້ນສະໜາມຮົບຈຶ່ງກາຍເປັນພາບທີ່ນ່າພິສົດແລະນ່າສະພຶງກົວ, ເປີດເຜີຍຄ່າແທນອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ແລະຄວາມບອບບາງຂອງຊີວິດທ່າມກາງການປະທະຂອງໜ້າທີ່ກະສັດຕຣິຍະ.
संजय उवाच