तेन सम्यक् प्रणीतानि शरजालानि मारिष । प्रतिजग्राह गाड़ेयः शतशो5थ सहस्रश:,आर्य! उनके द्वारा अच्छी तरह चलाये हुए सैकड़ों और हजारों बाणोंके समूहको गंगानन्दन भीष्मने ग्रहण कर लिया (अपने बाणोंद्वारा विफल कर दिया)
tena samyak praṇītāni śarajālāni māriṣa | pratijagrāha gāḍeyaḥ śataśo 'tha sahasraśaḥ ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ພີສະມະຜູ້ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໄດ້ຮັບ—ແທ້ຈິງແລ້ວໄດ້ທຳໃຫ້ໝົດິດ—ກະສຸນລູກສອນທີ່ຖືກຊັກນຳຢ່າງແມ່ນຍຳໂດຍຄູ່ຕໍ່ສູ້ ທັງເປັນຮ້ອຍ ແລະ ເປັນພັນ, ໂດຍປະຈັນດ້ວຍລູກສອນຂອງຕົນ ໃຫ້ມັນກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຊຳນານອາວຸດອັນມີວິໄນໃນສົງຄາມ: ຝີມືຖືກຄວບຄຸມໂດຍໜ້າທີ່ ແລະ ຖືກນຳໄປຕາມຄວາມຈຳເປັນຂອງສະໜາມຮົບ ບໍ່ແມ່ນຕາມຄວາມໂກດແຄ້ນສ່ວນຕົວ.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined competence in warfare: even amid violence, the warrior’s conduct is governed by kṣatriya-dharma—skill, steadiness, and duty-bound restraint—rather than uncontrolled anger.
An opponent releases well-aimed volleys of arrows in great numbers; Bhīṣma, called the Gaṅgā-born (Gāṅgeya/Gāḍeya), counters them effectively, ‘receiving’ them by meeting them with his own arrows and nullifying their impact.