Shloka 15
अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
तैः सम्प्रयुक्तै: स महारथाग्र्यै- गज्भासुत: समरे चित्रयोधी । न विव्यथे शान्तनवो महात्मा समागतै: पाण्डुसुतै: समस्तै:
taiḥ samprayuktaiḥ sa mahārathāgryaiḥ gaṅgābhāsutaḥ samare citrayodhī | na vivyathe śāntanavo mahātmā samāgataiḥ pāṇḍusutaiḥ samastaiḥ ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເມື່ອບຸດຂອງປານດຸ—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງນັກຮົບລົດສົງຄາມ—ມາຮວມກັນແລະເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບທ່ານ, ພີສະມະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ບຸດແຫ່ງຊານຕະນຸ ແລະເກີດຈາກແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ, ນັກຮົບຜູ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງພິສດໃນສະໜາມຮົບ, ກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຫຼືຮູ້ສຶກທຸກຮ້ອນແຕ່ຢ່າງໃດ. ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈມີວິໄນ ທ່າມກາງການຕໍ່ຕ້ານອັນຫນັກໜ່ວງ—ຄວາມສະຫງົບຂອງນັກຮົບທີ່ຢືນຢູ່ເທິງໜ້າທີ່ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes unwavering steadiness in the face of collective opposition. Bhīṣma’s lack of agitation illustrates the ideal of disciplined courage—acting from duty and trained resolve rather than being shaken by numbers or threat.
Sañjaya describes the battlefield moment when all the Pāṇḍavas, foremost among great warriors, converge and engage Bhīṣma. Despite their united assault, Bhīṣma—Śāntanu’s son, born of the Gaṅgā—remains untroubled and continues fighting with remarkable skill.