Shloka 25
भूमिष्ठो गौतमस्तस्य शरांश्षिक्षेप षोडश । शरास्ते सात्वतं भित्त्वा प्राविशन् धरणीतलम्,तब कृपाचार्यने भूमिपर ही खड़े होकर चेकितानको सोलह बाण मारे। वे बाण चेकितानको छेदकर धरतीमें समा गये
bhūmiṣṭho gautamas tasya śarān śikṣepa ṣoḍaśa | śarās te sātvataṃ bhittvā prāviśan dharaṇītalam ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ຢືນໝັ້ນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ໂກຕະມະ (ກຣິປາຈາຣະຍະ) ຍິງລູກສອນສິບຫົກດອກໃສ່ເຂົາ. ລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນທະລຸຮົບຊາດວະຕະ ແລ້ວຈົມລົງໃນຜິວດິນ—ສະແດງຄວາມແມ່ນຍຳອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ທີ່ຝີມືແລະຄວາມໝັ້ນໃຈ ບໍ່ແມ່ນຄວາມເມດຕາ ເປັນຜູ້ຄອບງຳໃນຂະນະນັ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the battlefield ethic of steadfastness and trained precision: in war, disciplined action (śikṣā/skill) and unwavering stance determine outcomes, while the moral weight lies in fulfilling one’s role within the larger dharmic conflict.
Sañjaya reports that Kṛpācārya (called Gautama) shoots sixteen arrows at the Sātvata warrior Cekitāna; the arrows pierce him and continue into the ground, emphasizing the force and accuracy of the attack.