Shloka 13
Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
तेषां प्रववृते युद्ध सुमहललोमहर्षणम् । इरावांस्तु सुसंक़्रुद्धो भ्रातरी देवरूपिणौ,उन तीनों वीरोंका युद्ध अत्यन्त रोमांचकारी हुआ। इरावानने कुपित होकर देवताओंके समान रूपवान् दोनों भाई विन्द और अनुविन्दको झुकी हुई गाँठवाले तीखे बाणोंसे तुरंत घायल कर दिया। वे भी समरांगणमें विचित्र युद्ध करनेवाले थे। अतः उन्होंने भी इरावान्को बींध डाला
teṣāṃ pravavṛte yuddhaṃ sumahallomaharṣaṇam | irāvāṃs tu susaṃkruddho bhrātarī devarūpiṇau |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ການຮົບຂອງວິລະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນຢ່າງດຸເດືອດ ຈົນຂົນລຸກ. ອິຣາວານໂກດແຄ້ນຢ່າງແຮງ ໄດ້ຍິງລູກສອນຄົມກະທັ້ງມີປົກຂໍ້ຕໍ່ ທຳໃຫ້ສອງພີ່ນ້ອງ ວິນດາ ແລະ ອະນຸວິນດາ ຜູ້ງາມດັ່ງເທວະ ບາດເຈັບໃນທັນທີ. ແຕ່ສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນກໍເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຮົບອັນພິສົດໃນສະໜາມ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງທະລຸອິຣາວານຕອບແທນ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ethos of facing battle with courage and accepting immediate consequences: aggression meets resistance, and prowess is answered by prowess, highlighting reciprocity and accountability in war.
A fierce duel erupts: Irāvān, enraged, wounds the godlike brothers Vindā and Anuvindā with sharp arrows; they, adept fighters, retaliate by piercing Irāvān on the battlefield.