Shloka 19
स हताश्चादवप्लुत्य स्यन्दनाद्धतसारथि: । आरुरोह रथं तूर्ण पुत्रस्य रथिनां वर:,सारथि और घोड़ोंके मारे जानेपर रथियोंमें श्रेष्ठ विराट अपने रथसे तुरंत कूद पड़े और पुत्रके रथपर आरूढ़ हो गये
sa hatāś cādavaplutya syandanād dhatasārathiḥ | āruroha rathaṃ tūrṇaṃ putrasya rathināṃ varaḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອສາລະຖີຖືກຂ້າ ແລະມ້າຖືກສັງຫານ, ວິຣາດະ—ຜູ້ເລີດລໍ້າໃນບັນດານັກຮົບລົດສົງຄາມ—ໄດ້ໂດດລົງຈາກລົດຂອງຕົນທັນທີ ແລ້ວຂຶ້ນໄປຍັງລົດຂອງລູກຊາຍໂດຍບໍ່ລັງເລ. ທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສະໜາມຮົບ, ລາວເລືອກການກະທໍາອັນໝັ້ນຄົງ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄອບຄົວ ແທນຄວາມທໍ້ແທ້, ຮັກສາການຕໍ່ສູ້ໄວ້ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມສູນເສຍກະທັນຫັນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid sudden loss in war, a kṣatriya leader is expected to maintain steadiness and take decisive responsibility. Virāṭa’s immediate shift to his son’s chariot models resilience and duty-driven action rather than collapse into grief.
Sañjaya reports that after Virāṭa’s charioteer (and, by the Hindi gloss, the horses) are killed, Virāṭa jumps down from his own chariot and quickly mounts his son’s chariot to continue fighting.