Shloka 11
अभीषुहस्तं कृष्णं च दृष्टवा55दित्यमिवापरम् । मध्यन्दिनगतं संख्ये न शेकुः प्रतिवीक्षितुम्,हाथमें बागडोर लिये मध्याह्नकालके दूसरे सूर्यके समान तेजस्वी श्रीकृष्णको युद्धभूमिमें उपस्थित देख कोई भी योद्धा उन्हें भर आँख देख भी न सके
abhīṣuhastaṃ kṛṣṇaṃ ca dṛṣṭvā ādityam ivāparam | madhyandinagataṃ saṅkhye na śekuḥ prativīkṣitum ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນພຣະກຣິດສະນະຖືສາຍບັງຄັບລົດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດດວງທີສອງໃນຍາມທ່ຽງວັນກາງສະໜາມຮົບ ນັກຮົບທັງຫຼາຍກໍບໍ່ອາດຈ້ອງມອງພຣະອົງຕົງໆໄດ້.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming, almost unendurable splendor of Kṛṣṇa even in a war setting: divine presence can eclipse ordinary human capacity, inspiring reverence and moral seriousness amid violence.
Sañjaya describes the battlefield moment when Kṛṣṇa, serving as charioteer with reins in hand, appears with midday-sun-like brilliance; the assembled fighters cannot look at him directly.