Shloka 6
क्रुद्धं तमुद्वीक्ष्य भयेन राजन् सम्मूर्च्छितो न लभे शान्तिमद्य । इच्छे प्रसादात् तव सत्यसंध प्राप्तुं जयं पाण्डवेयांश्व हन्तुम्,“राजन! भीमसेनको कुपित देखकर मैं भयसे व्याकुल हो उठता हूँ। आज मुझे शान्ति नहीं मिल रही है। सत्यप्रतिज्ञ पितामह! मैं आपकी कृपासे पाण्डवोंको मारना और उनपर विजय पाना चाहता हूँ
sañjaya uvāca | kruddhaṃ tam udvīkṣya bhayena rājan sammūrcchito na labhe śāntim adya | icche prasādāt tava satyasaṃdha prāptuṃ jayaṃ pāṇḍaveyāṃś ca hantum ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຫັນເຂົາໂກດເກຣີຍວ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ ຈົນເຫມືອນຈະສະຫຼົບ; ມື້ນີ້ບໍ່ມີຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ. ໂອ ປິຕາມະຫາຜູ້ຮັກສາສັດຈະ, ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະໄດ້ໄຊຊະນະ ແລະຂ້າລູກຫຼານຂອງປານດຸ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger in a powerful warrior generates fear and moral turbulence in observers, and how reliance on another’s ‘grace’ for victory reveals the insecurity and ethical strain underlying the desire to kill and conquer.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that, upon seeing Bhīmasena enraged, he becomes terrified and cannot regain peace; he then expresses a wish—addressing the steadfast-vowed grandsire Bhīṣma—that by Bhīṣma’s favor the Kauravas may gain victory and kill the Pāṇḍavas.