Shloka 22
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
हताश्व॑ रथमुत्सज्य विकर्णस्तु महारथ: । आरुरोह रथं राजंश्रित्रसेनस्थ भारत,भरतवंशी नरेश! घोड़ोंके मारे जानेपर महारथी विकर्ण अपना रथ छोड़कर चित्रसेनके रथपर जा बैठा
hatāśvaṁ ratham utsajya vikarṇas tu mahārathaḥ | ārurōha rathaṁ rājan citrasenastha bhārata ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອມ້າຂອງເຂົາຖືກສັງຫານ ວິກັນນະ ມະຫາຣະຖະ ໄດ້ປະລະລົດຮົບຂອງຕົນ ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາ ໄດ້ຂຶ້ນໄປຢູ່ເທິງລົດຮົບຂອງ ຈິຕຣະເສນ. ໃນສົງຄາມ ຜູ້ກ້າຕ້ອງປັບຕົວໃນພິບັດທັນທີ ເພື່ອຢູ່ລອດ ແລະ ສືບຕໍ່ພັນທະໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the ethics of kṣatriya warfare, one must not collapse into helplessness when resources are lost; steadiness and swift adaptation are required to continue one’s appointed duty (svadharma) amid crisis.
Vikarṇa’s chariot becomes unusable because its horses are killed. He immediately abandons it and climbs onto Citrasena’s chariot, allowing him to remain engaged in the battle.