Adhyāya 78 — Bhīṣma’s Advance, Duryodhana’s Rally, and Concurrent Duels (भीष्मस्याभ्युद्यमः, दुर्योधनस्योत्साहवचनम्, विविधयुद्धवर्णनम्)
रथिनः पत्तिभि: सार्ध सादिनश्षापि पत्तिभि: | अन्योन्यं समरे राजन प्रत्यधावन्नमर्षिता:
rathinaḥ pattibhiḥ sārdhaṃ sādinaś cāpi pattibhiḥ | anyonyaṃ samare rājan pratyadhāvann amarṣitāḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ນັກຮົບລົດຮົບພ້ອມກັບທະຫານຍ່າງຕີນ ແລະກອງມ້າກໍພ້ອມກັບທະຫານຍ່າງຕີນ ພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ກັນໃນສະໜາມຮົບ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ບໍ່ຍອມທົນຕໍ່ການຫຍັບຫຍາມໃດໆ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມຍັບຍັ້ງຖືກທຳລາຍ ເມື່ອຄວາມໂກດຜັກດັນໃຫ້ພວກເຂົາຈົມຕີກັນ ເພີ່ມພູນໂສກນາດກຳຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
The verse highlights how anger and intolerance (amarṣa) erode self-control, leading to reciprocal violence. Ethically, it underscores the danger of letting wrath govern action, even within the framework of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that different divisions—chariot-warriors and horsemen, along with infantry—charge at each other simultaneously, indicating a fierce, close-quarters clash where formations intermix and mutual assaults intensify.