Shloka 17
दुर्योधनस्तु दशभिर्गार्ध्रपत्रै: शिलाशितै: । भीमसेनं महेष्वासं रुक्मपुड्खै: समार्पयत्,दुर्योधनने शान चढ़ाकर तेज किये हुए गृध्र-पंखयुक्त अथवा सुवर्णमय पंखवाले दस बाण मारकर महाथनुर्धर भीमसेनको बड़ी चोट पहुँचायी
duryodhanas tu daśabhir gārdhrapatraiḥ śilāśitaiḥ | bhīmasenaṃ maheṣvāsaṃ rukmapuṅkhaiḥ samārpayat ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແຕ່ດູຣະໂຢທະນະ ໄດ້ຍິງພຣະອົງບີມະເສນ ນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍລູກສອນສິບດອກ—ລັບຄົມດ້ວຍຫີນ ແລະປະດັບຂົນປີກນົກແຮ້ ດັ່ງມີປີກຄຳ—ເຮັດໃຫ້ເກີດບາດແຜຮ້າຍແຮງ. ໃນບັນຍາກາດແຫ່ງສົງຄາມ ຂໍ້ຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການທະວີຄວາມຮຸນແຮງຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງນັກຮົບທີ່ຈະກົດຂີ່ຄູ່ຕໍ່ສູ້ອັນແຂງກ້າ ແມ່ນແຕ່ສົງຄາມພາທັງສອງຝ່າຍເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນສັດຕູອັນທຳລາຍລ້າງລຶກລົງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how, once war is embraced, determination and skill are often directed toward harm; it implicitly warns that unchecked enmity escalates suffering, even while depicting the kṣatriya ideal of steadfastness in combat.
Sañjaya reports that Duryodhana shoots Bhīma with ten sharp, well-crafted arrows (stone-whetted, vulture-feathered, gold-fletched), wounding the powerful Pāṇḍava warrior in the midst of battle.