Shloka 70
आत्मदोष-उपदेशः तथा भीम-धृष्टद्युम्नयोः संयोगः
Self-Causation Counsel and the Bhīma–Dhṛṣṭadyumna Convergence
इति श्रीमहा भारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि संकुलयुद्धे सप्ततितमो5ध्याय: ।। ७० || इस प्रकार श्रीमह्याभारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें संकुल-युद्धविषयक सत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate bhīṣmaparvaṇi bhīṣmavadhaparvaṇi saṅkulayuddhe saptatitamo 'dhyāyaḥ || 70 ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນມະຫາພາຣະຕະອັນສັກສິດ ພາຍໃນພີສະມະປະຣະວະ ໃນພາກທີ່ກ່ຽວກັບການລົ້ມລົງ (ການຖືກສັງຫານ) ຂອງພີສະມະ ບົດທີເຈັດສິບ ອັນວ່າດ້ວຍການຮົບທີ່ສັບສົນແລະພັນລະນາກັນໜາແໜ້ນ ກໍສິ້ນສຸດລົງ».
संजय उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon marking the close of a chapter; its implicit lesson is attentiveness to textual structure and context—recognizing how the epic frames episodes of war as morally weighty narrative units rather than mere action.
Sañjaya signals to Dhṛtarāṣṭra that the chapter describing a ‘saṅkula’ (confused, intermingled) phase of the Kurukṣetra battle has concluded, within the Bhīṣma Parva and the sub-section focused on Bhīṣma’s fall.