Shloka 1
आत्मदोष-उपदेशः तथा भीम-धृष्टद्युम्नयोः संयोगः
Self-Causation Counsel and the Bhīma–Dhṛṣṭadyumna Convergence
इस प्रकार श्रीमह्ो भारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें पाँचवें दिवसके युद्धका आरम्भविषयक उनहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ६९ ॥ [दाक्षिणात्य अधिक पाठके ५ ई श्लोक मिलाकर कुल ३९ ६ श्लोक हैं।] नल + (0) आज अत+- सप्ततितमो<ध्याय: भीष्म और भीमसेनका घमासान युद्ध संजय उवाच अकरोत तुमुल॑ युद्ध भीष्म: शान्तनवस्तदा । भीमसेनभयादिच्छन पुत्रांस्तारयितुं तव
sañjaya uvāca | akarot tumulaṃ yuddhaṃ bhīṣmaḥ śāntanavas tadā | bhīmasenabhayād icchan putrāṃs tārayituṃ tava ||
ສັນຊະຍາ ກ່າວວ່າ: ມະຫາຣາຊາ! ໃນວັນນັ້ນ ພີສະມະ ພຣະຣາຊບຸດແຫ່ງຊານຕະນຸ ໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນຄຶກຄືນ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຫນັກ ເພື່ອປາດຖະໜາຊ່ວຍກູ້ພຣະຣາຊບຸດຂອງພະອົງ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພີມະເສນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, actions are portrayed as driven by intention and duty: Bhishma’s violence is contextualized as protective responsibility toward those he has pledged to defend, illustrating the Mahabharata’s recurring tension between righteous duty (dharma) and the moral cost of battlefield action.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Bhishma launches a fierce, chaotic engagement, motivated by the need to shield Dhritarashtra’s sons from the threat posed by Bhimasena.