Shloka 33
Adhyāya 69: Strategic duels under Bhīṣma’s command
Virāṭa–Bhīṣma; Arjuna–Aśvatthāmā; Bhīma–Duryodhana; Abhimanyu–Lakṣmaṇa
तस्माद् ब्रवीमि ते राजन्नेष वै शाश्वतोडव्यय: । सर्वलोकमयो नित्य: शास्ता धात्रीधरो ध्रुव:,राजन! इसलिये तुम्हें यह बता रहा हूँ कि ये भगवान् श्रीकृष्ण सनातन, अविनाशी, सर्वलोकस्वरूप, नित्य शासक, धरणीधर एवं अविचल हैं
tasmād bravīmi te rājann eṣa vai śāśvato ’vyayaḥ | sarvalokamayo nityaḥ śāstā dhātrīdharō dhruvaḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບອກເຈົ້າວ່າ: ພຣະສຣີກຣິດສະນະນີ້ ເປັນຜູ້ນິລັນດອນ ແລະບໍ່ສູນສະລາຍ; ເປັນຮູບຮວມແຫ່ງທຸກໂລກ; ເປັນຜູ້ປົກຄອງແລະຜູ້ບັນຊາຕະຫຼອດການ; ເປັນຜູ້ທົງຮັບແຜ່ນດິນ; ແລະເປັນຫຼັກທີ່ມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma identifies Kṛṣṇa as the eternal, imperishable cosmic ruler—an unshakable foundation of order (śāstā, dhruvaḥ). The ethical implication is that dharma is ultimately grounded in a stable divine principle, not in shifting battlefield outcomes.
In Bhīṣma Parva, amid the Kurukṣetra war setting, Bhīṣma addresses a king and affirms Kṛṣṇa’s supreme, world-encompassing nature, presenting him as the reliable authority and support in a time of conflict.