Shloka 5
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
सा वाहिनी शान्तनवेन गुप्ता महारथैर्वरिणवाजिभिश्ष । बभौ सविद्युत्स्तनयित्नुकल्पा जलागमे द्यौरिव जातमेघा,शान्तनुनन्दन भीष्मसे रक्षित वह विशाल वाहिनी बड़े-बड़े रथों, हाथियों और घोड़ोंसे ऐसी शोभा पा रही थी, मानो वर्षाकालमें मेघोंकी घटासे आच्छादित आकाश बिजलीसहित बादलोंसे सुशोभित हो पीडयानं तु तत् सैन्यं पौत्रं तव विशाम्पते । दृष्टवा त्वदीया राजेन्द्र समन्तात् पर्यवारयन् प्रजानाथ! राजेन्द्र! आपके पौत्र अभिमन्युको कौरवसेनाको पीड़ा देते देख आपके ही सैनिकोंने सब ओरसे घेर लिया
sā vāhinī śāntanavena guptā mahārathair variṇa-vājibhiṣ ca | babhau sa-vidyut-stanayitnu-kalpā jalāgame dyaūr iva jāta-meghā ||
pīḍayanaṃ tu tat sainyaṃ pautraṃ tava viśām-pate | dṛṣṭvā tvadīyā rājendra samantāt paryavārayan ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ກອງທັບອັນມະຫາສານນັ້ນ ຖືກປົກປ້ອງໂດຍ ຊານຕະນະວະ (ພີສະມະ) ແລະ ປະດັບດ້ວຍນັກຮົບລົດຮົບຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຊ້າງ ແລະ ມ້າ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າໃນລະດູຝົນ—ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເມກໃໝ່, ມີຟ້າຜ່າວາບວາບ ແລະ ສຽງຟ້າຮ້ອງຄຳຮາມ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນຫຼານຂອງພະອົງກຳລັງກົດດັນແລະທຳໃຫ້ກອງທັບນັ້ນເຈັບປວດ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາຊົນ, ທະຫານຂອງພະອົງເອງໄດ້ລ້ອມລາວໄວ້ຈາກທຸກທິດ.
संजय उवाच