Shloka 466
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
भयार्ता: प्रपलायन्ते सिंहात् क्षुद्रमृगा इव । “समरभूमिमें मुँह बाये हुए कालके समान भीष्मको देखकर युधिष्ठिरकी सेनामें भागते हुए इन राजाओंकी ओर दृष्टिपात करो। ये सिंहसे डरे हुए क्षुद्र मृगोंकी भाँति भयसे आतुर होकर पलायन कर रहे हैं!
bhayārtāḥ prapalāyante siṃhāt kṣudramṛgā iva |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພວກເຂົາພາກັນຫນີ—ດັ່ງກວາງນ້ອຍໆ ຕໍ່ໜ້າສິງ. ຈົ່ງເບິ່ງບັນດາກະສັດໃນກອງທັບຂອງຍຸທິສຖິຣະ ທີ່ກໍາລັງວິ່ງຫນີດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕະໜົກ ເມື່ອເຫັນພີສະມະ ຢືນຢູ່ໃນສະໜາມຮົບດັ່ງຄາລະ (ຄວາມຕາຍ) ອ້າປາກກວ້າງ ພ້ອມຈະກືນກິນ. ພະລັງອັນເກຣັງກ້າຂອງປູ່ໃຫຍ່ນັ້ນ ທໍາລາຍຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຂົາ ແລະຂັບໃຫ້ຫນີໄປ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear can overwhelm even rulers when confronted with an embodiment of martial authority. Ethically, it contrasts the ideal of kṣatriya steadfastness in battle with the human tendency to panic, showing that courage is tested not by words but by the presence of real danger.
Sañjaya describes to Dhṛtarāṣṭra the effect of Bhīṣma’s terrifying advance: many kings fighting for Yudhiṣṭhira lose heart and flee the battlefield, compared to small deer scattering before a lion.