Shloka 31
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
गजकण्टकसंनद्धं वज्ेणेव शिलोच्चयम् । भीष्म कंकपत्रसे युक्त बहुसंख्यक तीखे बाणोंको युद्धमें बिखेर रहे थे। वे एक ही पंखयुक्त सीधे बाणसे लोहेकी झूलसे युक्त हाथीको भी विदीर्ण कर डालते थे। जैसे इन्द्र महान् पर्वतको अपने वज्ञसे विदीर्ण कर देते हैं || ३० हू ।। दौ त्रीनपि गजारोहान् पिण्डितान् वर्मितानपि
gajakantakasaṃnaddhaṃ vajreṇeva śilocchayam | bhīṣmaḥ kaṅkapatrase yuktaṃ bahusaṃkhyaka-tīkṣṇa-bāṇān yuddhe bikhērayan iva | sa eka eva pakṣayuktena sṛjā bāṇena lohajhūlāsayuktaṃ hastinam api vidīrya pātayām āsa | yathendraḥ mahāparvataṃ svavajreṇa vidārayati ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ພີສະມະກະຈາຍລູກສອນຄົມຈຳນວນຫຼາຍໃນສຶກ ດັ່ງພາຍຸ; ແມ່ນແຕ່ຊ້າງສົງຄາມທີ່ສວມເກາະເຫຼັກ ມີເຄື່ອງປະດັບແລະຂໍຍຸດກໍຖືກລາວຈົມຕີ. ດ້ວຍລູກສອນຕົງມີຂົນດອກດຽວ ລາວສາມາດຜ່າຊ້າງນັ້ນໄດ້—ເຫມືອນອິນທຣາຜ່າພູໃຫຍ່ດ້ວຍວັຊຣະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary martial power can become an instrument of massive harm in war; it implicitly invites reflection on the ethical gravity of battlefield violence even when performed under kṣatriya-duty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma is showering sharp arrows and can pierce even heavily armored war-elephants, likening his force to Indra splitting a mountain with the thunderbolt.