Shloka 46
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
उपास्यते तिग्मतेजा यत्र भूत: समन्तत: । नरनारायणो ब्रह्मा मनु: स्थाणुश्व पजचम:,उसी स्थानपर सब ओर सम्पूर्ण जगत्के लोग लोकस्रष्टा प्रचण्ड तेजस्वी सनातन भगवान् भूतनाथकी उपासना करते हैं। नर, नारायण, ब्रह्मा, मनु और पाँचवें भगवान् शिव वहाँ सदा स्थित रहते हैं
upāsyate tigmatejā yatra bhūtaḥ samantataḥ | nara-nārāyaṇo brahmā manuḥ sthāṇuś ca pañcamaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນແດນສັກສິດນັ້ນ ທຸກທິດທາງ ສັດທັງປວງບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫວ່າງໄສອັນນິລັນດອນ ຜູ້ມີລັດສະໝີຮຸນແຮງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງຫມົດ. ທີ່ນັ້ນມີ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ, ພຣະພຣະຫມາ, ມະນຸ, ແລະສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືກນັບເປັນອົງທີ່ຫ້າ ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ—ຊີ້ວ່າ ທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງໂລກ ແມ່ນຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ເຫນືອຄວາມວຸ່ນວາຍແຫ່ງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the war narrative, the text points to a higher axis of dharma: the cosmos is sustained by reverence for the supreme Lord (Bhūtanātha), and the greatest authorities—Nara-Nārāyaṇa, Brahmā, Manu, and Śiva—are portrayed as abiding in that sacred presence, emphasizing devotion and divine order as foundational.
Sañjaya describes a holy locus where all beings worship a fiercely radiant, eternal Lord. He lists exalted divine figures who are said to dwell there, underscoring the sanctity and cosmic significance of that place while the Kurukṣetra events unfold.