Shloka 28
भीमसेनस्य गदायुद्ध-प्रभावः
The Battlefield Impact of Bhīmasena’s Mace Combat
साड्कुशान् सपताकांश्व तत्र तत्रार्जुनो नृणाम् । निचकर्त शरैरुग्रै रौद्रे वपुरधारयत्
sa-aṅkuśān sapatākāṁś ca tatra tatra arjuno nṛṇām | nicakarta śarair ugrair raudre vapuḥ adhārayat prajānātha ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນທັນທີນັ້ນແລະທີ່ນັ້ນ, ອາຣຊຸນ—ເມື່ອຮັບຮູບອັນນ່າຢ້ານ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ—ໄດ້ຟັນຂາດແຂນທີ່ຍົກຂຶ້ນຂອງນັກຮົບຫຼາຍຄົນດ້ວຍລູກທະນູອັນດຸຮ້າຍ. ແຂນເຫຼົ່ານັ້ນປະດັບດ້ວຍຕະຂໍຊ້າງ ແລະທຸງທິວ, ພ້ອມຖືອາວຸດແລະເຄື່ອງໝາຍ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນກຳລັງອັນນ່າຢ້ານຂອງສົງຄາມ: ເມື່ອຝີມືການຮົບຖືກປ່ອຍອອກແລ້ວ ມັນກໍຕັດລົງໄດ້ແມ່ນກະທັ້ງການອວດອ້າງແຫ່ງອຳນາດແລະຍົດຖາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the terrifying force of war: when righteous duty (kṣatriya-dharma) turns into combat, it can manifest as a ‘raudra’ (wrathful) power that destroys the outward signs of strength—raised arms, weapons, banners—reminding the listener that martial glory is fragile and violence has sweeping consequences.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, moving across the battlefield, assumes a fearsome aspect and with fierce arrows cuts down the upraised arms of enemy warriors—arms holding or adorned with weapons and standards such as goads and banners.