Shloka 26
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् | अथास्य चतुरो वाहांश्वतुर्भिनिशितै: शरै:,साथ ही उन्होंने भल्ल मारकर धृष्टद्युम्नके सारथिको रथकी बैठकसे नीचे गिरा दिया और चार तीखे बाणोंसे उनके चारों घोड़ोंको भी मार गिराया। फिर वे समरांगणमें जोर- जोरसे सिंहनाद करने लगे। इतना ही नहीं, उन्होंने दूसरा बाण मारकर उनके हाथमें स्थित दूसरे धनुषको भी काट डाला
sārathiṁ cāsya bhallena rathanīḍād apātayat | athāsya caturo vāhān caturbhir niśitaiḥ śaraiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍລູກສອນ «ພັລລະ» ອັນແຫຼມຄົມ ລາວໄດ້ຍິງຕົກຄົນຂັບລົດຮົບຂອງຝ່າຍນັ້ນລົງຈາກບ່ອນນັ່ງ; ແລ້ວດ້ວຍລູກສອນຄົມ 4 ດອກ ລາວກໍລົ້ມມ້າ 4 ໂຕ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກຮົບໄດ້ເຮັດໃຫ້ລົດຮົບໃຊ້ການບໍ່ໄດ້—ເປັນການສະແດງຄວາມຊໍານານສົງຄາມອັນໂຫດຮ້າຍ ທີ່ຊະນະບໍ່ແມ່ນພຽງທໍາຮ້າຍສັດຕູ ແຕ່ເຖິງຂັ້ນທໍາລາຍເສົາຄໍ້າ (ຄົນຂັບແລະມ້າ) ທີ່ໃຫ້ເຂົາສາມາດຮົບໄດ້.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a harsh aspect of kṣatriya warfare: victory is pursued by disabling the opponent’s capacity to fight (driver and horses), not merely by direct duel. It invites reflection on how dharma in war often operates within a grim, rule-bound yet violent arena where skill and strategy can override compassion.
Sañjaya describes a warrior striking down the opponent’s charioteer from the chariot-seat with a bhalla-arrow, and then killing the four horses with four sharp arrows, effectively immobilizing the chariot and turning the tide of that exchange.