Shloka 45
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
अभ्यधावज्जिघांसन् वै शल्यं मद्राधिपं बली । उस बलवान वीरने इन्द्रधनुषके समान अपने विशाल शरासनको कानोंतक खींचकर मद्रराज शल्यको मार डालनेकी इच्छासे उनपर धावा किया ।। ४४ ई ।। महता रथवंशेन समन्तात् परिवारित:
sañjaya uvāca | abhyadhāvaj jighāṃsan vai śalyaṃ madrādhipaṃ balī | mahata rathavaṃśena samantāt parivāritaḥ ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ນັກຮົບຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນ ພຸ່ງເຂົ້າໄປຂ້າງໜ້າ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງຈະສັງຫານ ຊະລະຍະ ເຈົ້າແຫ່ງມັດຣະ. ຖືກລ້ອມຮອບທຸກດ້ານໂດຍກອງລົດຮົບອັນໃຫຍ່, ລາວກໍບຸກໂຈມ—ດຶງຄັນທະນູອັນກວ້າງໃຫຍ່ຈົນຈອດຫູ—ດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນດຸເດືອດຂອງສົງຄາມ, ທີ່ຄວາມຕັ້ງໃຈແລະພະລັງກຳລັງ ປະທະກັບນ້ຳໜັກທາງທຳມະຂອງການຂ້າຍາດ ແລະໜ້າທີ່ໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield mindset where a warrior’s intent (jighāṃsā—desire to kill) and martial duty surge forward, yet implicitly raises the ethical tension of violence undertaken as kṣatriya-dharma amid kin and allies.
Sañjaya narrates a powerful fighter charging to kill Śalya, the king of Madra, while being surrounded by a large formation of chariots—an image of escalating combat and tactical encirclement.