Shloka 26
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
त॑ तु सौभद्रविशिखै: पातितं भरतर्षभ | दृष्टवा भीमो ननादोच्चै: सौभद्रमभिहर्षयन्,भरतश्रेष्ठ। अभिमन्युके बाणोंसे कटकर गिरे हुए उस ध्वजको देखकर भीमसेनने सुभद्राकुमारका हर्ष बढ़ाते हुए उच्चस्वरसे गर्जना की
taṁ tu saubhadra-viśikhaiḥ pātitaṁ bharatarṣabha | dṛṣṭvā bhīmo nanādoccaiḥ saubhadram abhiharṣayan ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: «ແຕ່ເມື່ອພີມະເຫັນທຸງນັ້ນ—ຖືກລູກສອນຂອງສາວພັດຣະ (ອະພິມັນຍຸ) ຕັດຂາດແລະຕົກລົງສູ່ພື້ນ—ລາວກໍຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກ້ອງ, ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ, ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີໃນສາວພັດຣະ ແລະເພີ່ມໄຟກ້າຫານໃຫ້ແກ່ນັກຮົບໜຸ່ມ. ໃນກາງສົງຄາມ ສຽງຮາມຂອງພີມະເປັນກໍາລັງໃຈທາງທໍາ ຢືນຢັນຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຝ່າຍຂອງຕົນໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, a warrior’s duty includes sustaining the morale of righteous allies; Bhīma’s loud roar is an ethical act of solidarity that strengthens courage and resolve in dharma-aligned combat.
Abhimanyu (Saubhadra) has cut down and felled a banner with his arrows. Seeing this feat, Bhīma roars loudly in approval, encouraging Abhimanyu and increasing his enthusiasm on the battlefield.