Shloka 56
भीष्मविक्रमदर्शनं तथा क्रौञ्चारुणव्यूहविधानम् | Bhīṣma’s Ascendancy and the Organization of the Krauñcāruṇa Formation
सम्बन्ध-- अर्जुनकी जिज्ञासाके अनुसार त्यागका यानी कर्मयोगका और संन्यासका यानी सांख्ययोगका तत्व अलय-अलय समझाकर यहाँतक उस प्रकरणको समाप्त कर दिया; किंतु इस वर्णनमें भगवान्ने यह बात नहीं कही कि दोनोंगेंसे तुम्हारे लिये अमुक साधन कर्तव्य है; अतएव अर्जुनको भक्तिप्रधान कर्मयोग ग्रहण करानेके उद्देश्यसे अब भक्तिप्रधान कर्मयोगकी महिमा कहते हैं-- सर्वकर्माण्यपिः सदा कुर्वाणो मद्बयपाश्रय: । मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्व॒तं पदमव्ययम्,मेरे परायण हुआः कर्मयोगी तो सम्पूर्ण कर्मोको सदा करता हुआ भी मेरी कृपासे सनातन अविनाशी परमपदको3 प्राप्त हो जाता हैडं
sarvakarmāṇy api sadā kurvāṇo madvyapāśrayaḥ | matprasādād avāpnoti śāśvataṁ padam avyayam ||
«ແມ່ນແຕ່ຈະກະທໍາໜ້າທີ່ທຸກປະເພດຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ປະຕິບັດກັມມະໂຍກະ (karma-yoga) ຜູ້ອາໄສຂ້ອຍເປັນທີ່ພຶ່ງພາພຽງຜູ້ດຽວ ຍ່ອມບັນລຸ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້ອຍ—ສະຖານະສູງສຸດອັນນິລັນດອນ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ຈຸດເນັ້ນທາງຈັນຍາຄື: ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງລະທິ້ງການກະທໍາ; ເມື່ອກະທໍາໂດຍບໍ່ມີອະຫັງການ ແລະດ້ວຍພຣະພັກຕິ ໜ້າທີ່ຖືກສໍາເລັດໂດຍບໍ່ຖືກຜູກມັດ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນຍ່ອມເປັນໄປໄດ້ດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະ.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
One can attain the eternal, imperishable supreme state not by abandoning action, but by performing all duties while taking refuge in Krishna—acting without ego and relying on divine grace.
In the dialogue on the battlefield, Krishna is steering Arjuna toward a devotion-infused karma-yoga: Arjuna need not flee from action; instead he should act as duty requires, anchored in surrender to Krishna, which leads to liberation.