Shloka 20
१९ || सम्बन्ध-- तीन प्रकारके तपोंका लक्षण करके अब दानके तीन प्रकारके लक्षण कहते हैं-- दातव्यमिति यद् दानं दीयते5नुपकारिणे । देशे काले च पात्रे च तद् दानं सात्त्विकं स्मृतम्,दान देना ही कर्तव्य है*--ऐसे भावसे जो दान देश तथा काल* और पात्रके प्राप्त होनेपर८ उपकार न करनेवालेके प्रति दिया जाता है, वह दान सात्त्विक कहा गया है+
dātavyam iti yad dānaṁ dīyate 'nupakāriṇe | deśe kāle ca pātre ca tad dānaṁ sāttvikaṁ smṛtam ||
ອາຣະຈຸນກ່າວວ່າ: ທານທີ່ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ «ຄວນໃຫ້» ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຕອບແທນໄດ້, ແລະໃຫ້ໃນສະຖານທີ່ ແລະເວລາອັນສົມຄວນ ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ—ທານນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ສັດຕະວິກ».
अजुन उवाच
Educational Q&A
Sāttvika charity is defined by intention and discernment: one gives because it is one’s duty, without seeking repayment, and chooses an appropriate place, time, and worthy recipient.
In the midst of the Kurukṣetra setting, the teaching turns to ethical disciplines; here the speaker classifies forms of giving (dāna) and identifies the pure (sāttvika) kind by motive (no expectation) and propriety (right place, time, and recipient).