Shloka 8
Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
सम्बन्ध--इस प्रकार पूर्कश्लोकोमें निर्गुण-उपासनाकी अपेक्षा सगुण-उपासनाकी युगमताका प्रतिपादन किया गया। इसलिये अब भगवान् अ्जुनिको उसी प्रकार मन-बुद्धि लगाकर सगुण-उपासना करनेकी आज्ञा देते हैं-- मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय । निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्व न संशय:,मुझमें मनको लगा और मुझमें ही बुद्धिको लगा; इसके अनन्तर तू मुझमें ही निवास करेगा,< इसमें कुछ भी संशय नहीं है
mayy eva mana ādhatsva mayi buddhiṁ niveśaya | nivasiṣyasi mayy eva ata ūrdhvaṁ na saṁśayaḥ ||
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊີ້ນໍາອາຈຸນໃຫ້ຮວບຮວມຊີວິດພາຍໃນທັງໝົດໄວ້ໃນການລະລຶກເຖິງພຣະ: «ຈົ່ງປັກໃຈໄວ້ໃນເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ; ຈົ່ງວາງປັນຍາໄວ້ໃນເຮົາ. ແລ້ວນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ເຈົ້າຈະພໍານັກຢູ່ໃນເຮົາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។ ທາງຈັນຍາ ຂໍ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນການຫນີພົ້ນໜ້າທີ່ ແຕ່ເປັນວິໄນພາຍໃນທີ່ທໍາໃຫ້ການຕັດສິນແລະເຈດຈໍານົງໝັ້ນຄົງ ເພື່ອໃຫ້ການກະທໍາດໍາເນີນໄປໂດຍບໍ່ສັບສົນ ບໍ່ຫວາດກົວ ແລະບໍ່ລັງເລ.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Single-pointed devotion: concentrate both mind (manas) and discernment (buddhi) in the Lord. When attention and judgment are anchored in the divine, abiding steadiness arises and doubt falls away.
In the Bhishma Parva’s Bhagavad Gita setting, Krishna continues guiding Arjuna on the battlefield. After discussing modes of worship and spiritual approach, he gives a direct practical command: internalize devotion by fixing mind and intellect on him, assuring Arjuna of unwavering spiritual abiding.