Shloka 41
उत्पातवर्णनम् (Utpāta-varṇanam) — Catalogue of Portents
वामार्चिर्दष्टगन्धश्न॒ मुज्चन् वै दारुणं स्वनम् । स्पर्शा गन्धा रसाश्चैव विपरीता महीपते
vāmārcir dṛṣṭa-gandhaś ca muñcan vai dāruṇaṁ svanam | sparśā gandhā rasāś caiva viparītā mahīpate ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ໄຟບູຊາ—ແມ່ນແມ່ນຖືກຈຸດຂຶ້ນດ້ວຍອາຫຸຕິຂອງພຣາຫມັນ—ກໍກຳລັງສະແດງນິມິດອັນອັບມົງຄົນ: ແປວໄຟມ້ວນຂຶ້ນໄປທາງຊ້າຍ, ປ່ອຍກິ່ນເໝັນ, ແລະປະກົດສຽງນ່າຢ້ານ. ແມ່ນແຕ່ການສຳຜັດ, ກິ່ນ, ແລະລົດຊາດ ກໍກາຍເປັນກົງກັນຂ້າມ. ຄວາມກັບຕາລະປັດຂອງອາຍະຕະນະນີ້ ຊີ້ວ່າ ທຳມະກຳລັງຖືກລົບກວນ ແລະເປັນລາງບອກເຖິງພິບັດໃນສົງຄາມທີ່ກຳລັງມາ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
When the natural and ritual order becomes ‘viparīta’ (reversed)—even at the level of the senses and sacrificial fire—it is read as a moral and cosmic warning: adharma disturbs the world’s harmony, and impending violence brings signs of disorder.
Vyāsa reports ominous portents to the king: the fire kindled by priestly offerings behaves unnaturally—left-curling flames, foul odor, frightening sound—and sensory qualities (touch, smell, taste) seem inverted, foreshadowing the catastrophe of the coming war.