Shloka 7
Bhīṣma-parva Adhyāya 16 — Saṃjaya’s Boon, Bhīṣma’s Protection, and the Dawn Arraying of Armies
तत्र नागा रथाश्वैव जाम्बूनदपरिष्कृता: । विभ्राजमाना दृश्यन्ते मेघा इव सविद्युत:,जाम्बूनद नामक सुवर्णसे विभूषित आपके हाथी और रथ बिजलियोंसहित मेघोंकी घटाके समान प्रकाशमान दिखायी देते थे
tatra nāgā rathāś caiva jāmbūnadapariṣkṛtāḥ | vibhrājamānā dṛśyante meghā iva savidyutaḥ ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ຊ້າງ ແລະລົດຮົບທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳຈາມບູນະດະ ປາກົດສ່ອງປະກາຍຢ່າງສະຫວ່າງໄສ—ດັ່ງເມກທີ່ມີຟ້າຜ່າສ່ອງສະຫວ່າງ. ພາບນີ້ຕອກຢ້ຳຄວາມສະຫງ່າງາມອັນຈ້າຕາຂອງກຳລັງຮົບທີ່ຊຸມນຸມກັນ, ເມື່ອຄວາມຫຼູຫລາພາຍນອກເປັນລາງບອກເຖິງນ້ຳໜັກ ແລະຄວາມໃກ້ຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how external brilliance—golden adornment and dazzling display—can accompany the approach of destructive conflict; it invites reflection on the contrast between martial splendor and the suffering war brings.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the appearance of the armies on the battlefield: elephants and chariots decorated with fine gold gleam like thunderclouds streaked with lightning.