Shloka 15
Bhīṣma-parva Adhyāya 16 — Saṃjaya’s Boon, Bhīṣma’s Protection, and the Dawn Arraying of Armies
शकुनि: सौबल: शल्य: सैन्धवो5थ जयद्रथ: । विन्दानुविन्दौ कैकेया: काम्बोजस्य सुदक्षिण:,सुबलपुत्र शकुनि, शल्य, स्विन्धुनरेश जयद्रथ, विन्द-अनुविन्द, केकयराजकुमार, काम्बोजराज सुदक्षिण, कलिंगराज श्रुतायुध, राजा जयत्सेन, कोशलनरेश बृहद्वधल तथा भोजवंशी कृतवर्मा--ये दस पुरुषसिंह शूरवीर क्षत्रिय एक-एक अक्षौहिणी सेनाके अधिनायक थे। इनकी भुजाएँ परिघोंके समान मोटी दिखायी देती थीं। इन सबने बड़े-बड़े यज्ञ किये थे और उनमें प्रचुर दक्षिणाएँ दी थीं
sañjaya uvāca |
śakuniḥ saubalaḥ śalyaḥ saindhavo 'tha jayadrathaḥ |
vindānuvindau kaikeyāḥ kāmbojasya sudakṣiṇaḥ ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຊະກຸນິ ບຸດຂອງສຸບະລະ; ຊະລະຍະ; ແລະ ຈະຍະດຣະຖະ ກະສັດແຫ່ງສິນທຸ; ວິນດາ ແລະ ອະນຸວິນດາ ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງເກກະຍະ; ແລະ ສຸດັກຊິນະ ກະສັດແຫ່ງກຳໂບຊະ—ວີຣະບຸລຸດກະສັດຕະຣິຍະຜູ້ມີຊື່ສຽງເຫຼົ່ານີ້ ຖືກເອີ້ນນາມໃນບັນດາຜູ້ນຳສຳຄັນຝ່າຍກະວະ. ໃນກອບຈັນຍາຂອງສັນຊະຍະ, ການລຽນນາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອຳນາດອັນມະຫາສານ ແລະ ສາຍເລືອດອັນໂດດເດັ່ນ ຖືກຮວບຮວມເພື່ອສົງຄາມທີ່ຄວາມຊອບທຳຖືກໂຕ້ຖຽງ, ຍິ່ງເພີ່ມຄວາມໂສກເສົ້າເມື່ອທຳມະຖືກບີບຄັ້ນໂດຍຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ.
संजय उवाच