Shloka 11
Dvīpa–Sāgara–Parvata Varṇana and Svarbhānu
Rāhu) Graha-pramāṇa (Dvīpas, Oceans, Mountains, and Astral Measures
परिरक्ष्य स सेनां ते दशरात्रमनीकहा । जगामास्तमिवादित्य: कृत्वा कर्म सुदुष्करम्,जैसे गौओंका झुंड सिंहके देखते ही भयसे व्याकुल हो उठता है, उसी प्रकार जिन्हें युद्धमें हथियार उठाये देख पाण्डवोंकी विशाल वाहिनी भयसे उद्विग्न होकर थरथर काँपने लगती थी, वे ही शत्रुसैन्यसंहारक भीष्म दस दिनोंतक आपकी सेनाका संरक्षण करके अत्यन्त दुष्कर पराक्रम प्रकट करते हुए अन्तमें सूर्यकी भाँति अस्ताचलको चले गये
parirakṣya sa senāṁ te daśarātram anīkahā | jagāmāstam ivādityaḥ kṛtvā karma suduṣkaram ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກປົກປ້ອງກອງທັບຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດສິບຄືນ ພີສະມະ—ຜູ້ທຳລາຍກອງທັບສັດຕູ—ເມື່ອໄດ້ສຳເລັດວຽກຮົບອັນຍາກຢິ່ງ ກໍລົງໄປດັ່ງຕາເວັນຕົກ. ບົດນີ້ມອງການລົ້ມຂອງລາວບໍ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມພ່າຍແພ້ ແຕ່ເປັນການສຳເລັດພັນທະອັນໜັກໃນສົງຄາມ ເປັນເຄື່ອງໝາຍສິ້ນສຸດການຄຸ້ມຄອງກອງກຳລັງກະວະຣະວະຕະຫຼອດສິບວັນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-duty and the transience of worldly power: even the mightiest warrior, after fulfilling a hard obligation, must 'set' like the sun—suggesting that prowess is bounded by time, destiny, and dharma.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma guarded the Kaurava forces for ten days of battle and then fell/withdrew from the fight, compared to the sun going to its setting after completing its course.