Shloka 37
“मैंने, विदुरने, द्रोणाचार्यने, परशुरामजीने, भगवान् श्रीकृष्णने तथा संजयने भी बारंबार युद्ध न करनेकी सलाह दी है; परंतु दुर्योधनने हमलोगोंकी बातें नहीं सुनीं ।। परीतबुद्धि्हिं विसंज्ञकल्पो दुर्योधनो न च तच्छुद्दधाति । स शेष्यते वै निहतश्चिराय शास्त्रातिगो भीमबलाभिभूत:,“दुर्योधनकी बुद्धि विपरीत हो गयी है, वह अचेत-सा हो रहा है; इसलिये हमलोगोंकी बातपर विश्वास नहीं करता है। वह शास्त्रोंकी मर्यादाका उल्लंघन कर रहा है। इसलिये भीमसेनके बलसे पराजित हो मारा जाकर रणभूमिमें दीर्घकालके लिये सो जायगा”
sañjaya uvāca | parītābuddhir hi visaṃjñakalpo duryodhano na ca tac chraddadhāti | sa śeṣyate vai nihataś cirāya śāstrātigo bhīmabalābhibhūtaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ປັນຍາຂອງທຸຣະໂຢທະນະ ກາຍເປັນປັນຍາຜິດທາງ; ລາວຄ້າຍຄົນຫມົດສະຕິ ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ເຊື່ອຖືຄໍາທີ່ເວົ້າ. ລາວລ່ວງລໍ້າຂອບເຂດທີ່ຊາສະຕຣະກໍານົດ ແລະຈະຖືກອໍານາດແຫ່ງແຮງກໍາລັງຂອງພີມະຄອບງໍາ ຖືກສັງຫານ ແລ້ວນອນຢູ່ຍາວນານໃນສະໜາມຮົບ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ວິດຸຣະ, ດໂຣນະ, ປະຣະຊຸຣາມະ, ພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະຂ້ອຍເອງ ຕື່ນເຕືອນຊໍ້າໆບໍ່ໃຫ້ເຮັດສົງຄາມ ລາວກໍບໍ່ຍອມຟັງ—ເລືອກຄວາມດື້ດຶນແທນທຳມະ ແລະນໍາຄວາມພິນາດມາໃສ່ຕົນເອງ.
संजय उवाच