Shloka 9
भीष्मे रथात् प्रपतिते प्रच्युते धरणीतले । हाहेति तुमुलः शब्दो भूतानां समपद्यत,वे पृथ्वीका स्पर्श किये बिना ही उस समय बाणशय्यापर सो रहे थे। भीष्मके रथसे गिरकर धरतीपर पड़ जानेपर समस्त प्राणियोंमें भयंकर हाहाकार मच गया
bhīṣme rathāt prapatite pracyute dharaṇītale | hāheti tumulaḥ śabdo bhūtānāṃ samapadyata ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພີດສະມະຕົກຈາກລົດຮົບ ແລະໄຖລົງສູ່ຜິວດິນ ສຽງຮ້ອງ “ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!” ອັນກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງກໍເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ສັດທັງປວງ. ຂະນະນັ້ນເປັນຄວາມສະທ້ານທາງຈິດທຳຂອງສະໜາມຮົບ: ການລົ້ມລົງຂອງຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຄຸ້ມຄອງທຳມະ ກາຍເປັນການອາໄລຮ່ວມ ເຜยໃຫ້ເຫັນວ່າສົງຄາມບາດເຈັບບໍ່ແຕ່ກາຍ ແຕ່ຍັງບາດເຈັບມະນະສຳນຶກຂອງໂລກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a justly framed struggle, the fall of a dharmic elder exposes the tragic cost of war: society’s moral center trembles, and collective grief arises when righteousness is seen to be wounded.
Sañjaya reports that Bhīṣma has fallen from his chariot onto the ground; witnessing this, all around raise a loud cry of lamentation—an immediate, battlefield-wide reaction to the collapse of the Kuru grandsire.