आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ सर्वशस्त्रभृतां वर । प्रेष्यो5हं तव दुर्धर्ष क्रियतां किं पितामह
ājñāpaya kuruśreṣṭha sarvaśastrabhṛtāṃ vara | preṣyo 'haṃ tava durdharṣa kriyatāṃ kiṃ pitāmaha ||
«ຂໍໃຫ້ທ່ານສັ່ງຂ້ອຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດທັງປວງ. ໂອ ປິຕາມະຫະ ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ—ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ; ຂໍໃຫ້ບອກວ່າຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງເພື່ອຮັບໃຊ້»។
संजय उवाच
The verse highlights disciplined service within dharmic hierarchy: a subordinate offers readiness to act, seeking clear instruction from the rightful commander, emphasizing responsibility, loyalty, and proper conduct amid war.
Sanjaya addresses Bhīṣma with honorifics, declaring himself ready as an attendant and asking for orders—positioning himself to carry out Bhīṣma’s commands in the unfolding battle context.