मेघवृन्दपरिभ्रष्टा विच्छिन्नेव शतह्नदा । क्रोधमें भरे हुए अर्जुनद्वारा काटी हुई वह शक्ति मेघोंके समूहसे निर्मुक्त होकर गिरी हुई बिजलीके समान पृथ्वीपर गिर पड़ी ।।
sañjaya uvāca | meghavṛnda-paribhraṣṭā vicchinneva śatahrādā | krodhena bhareṇa arjunena chinnā sā śaktir megha-samūhāt nirmuktā bhūmau vidyut-iva nipapāta || chinnāṃ tāṃ śaktim ālokya bhīṣmaḥ krodha-samanvitaḥ | atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarve sṛñjayāḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດັ່ງຟ້າຜ່າທີ່ຖືກດຶງອອກຈາກກຸ່ມເມກ, ຫອກນັ້ນ—ທີ່ອາຣຊຸນຕັດຂາດໃນຄວາມໂກດ—ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ເມື່ອເຫັນຫອກນັ້ນຖືກຕັດຂາດ, ພີສະມະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ; ແລະໃນສະໜາມຮົບ ນັກຮົບສຣິນຊະຍະທັງຫມົດຮ່ວມໃຈກັນ ບີບລ້ອມທ່ານຈາກທຸກທິດ ດ້ວຍພາຍຸອາວຸດ—ຄ້ອນ, ກະບອງ, ຂວານ, ຫອກ, ສະລິງ, ແລະລູກສອນຫຼາຍຊະນິດ—ເພື່ອເຮັດໃຫ້ບາດເຈັບ ແລະຂັດຂວາງປູ່ໃຫຍ່ທ່າມກາງໄຟສົງຄາມ.
संजय उवाच
The passage highlights how anger (krodha) intensifies violence and escalates conflict: a single act in wrath (Arjuna severing the spear) triggers further wrath (Bhīṣma’s anger) and a collective onslaught. It implicitly contrasts martial duty with the ethical danger of being driven by uncontrolled emotion.
Sañjaya describes a spear-weapon cut by Arjuna falling like lightning from clouds. Bhīṣma, enraged at this turn, is then attacked from all sides by the Sṛñjaya warriors using many kinds of missiles and hand-weapons on the battlefield.