Shloka 121
भरतानां च ये पूर्वे ते चैनं प्रशशंसिरे । महोपनिषदं चैव योगमास्थाय वीर्यवान्
bharatānāṁ ca ye pūrve te cainaṁ praśaśaṁsire | mahopaniṣadaṁ caiva yogam āsthāya vīryavān ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ບັນດາບັນພະບຸລຸດໃນສາຍພັນພາຣະຕະໃນອະດີດກໍພາກັນສັນລະເສີນລາວ. ວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ ໄດ້ພຶ່ງພາຍອກະຍະໂຍຄະ ອັນເປັນແກ່ນສານຂອງມະຫາອຸປະນິຊັດ ແລະຍືນຢັນໃນວິນັຍພາຍໃນ—ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕັ້ງໃຈທາງຈິດວິນຍານ ທີ່ປະດັບຊີວິດແຫ່ງໜ້າທີ່ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງຄວາມພິນາດຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
True greatness is not only martial valor but also inner mastery: the verse highlights Bhīṣma as one who, beyond worldly duty, takes refuge in Upaniṣadic yoga—spiritual discipline grounded in the highest wisdom.
Sañjaya describes Bhīṣma’s stature: even the ancient forebears of the Bharata line praised him, and he is portrayed as a mighty figure established in profound yogic discipline associated with the Upaniṣads.